Gdy dziecko lub nastolatek zaczyna inaczej reagować, wycofuje się, częściej przeżywa napięcie albo trudniej radzi sobie w domu, szkole lub relacjach, rodzic może czuć niepokój i bezradność. Psychoterapia dzieci i młodzieży może być przestrzenią do spokojnego przyjrzenia się temu, co dzieje się z młodą osobą i jak można ją wspierać.
W naszym centrum wspieramy rodziców, dzieci i nastolatków w rozumieniu trudności oraz w wyborze możliwego kierunku pomocy dopasowanego do sytuacji, wieku i gotowości młodej osoby. Nie musisz od razu wiedzieć, czy potrzebna będzie terapia, diagnoza czy inna forma wsparcia. Pierwszy krok może polegać na rozmowie o tym, co Cię martwi.
Nie każda zmiana w zachowaniu oznacza poważny problem. Warto jednak szukać wsparcia, gdy trudności utrzymują się, nasilają albo zaczynają wpływać na codzienne funkcjonowanie dziecka, nastolatka lub całej rodziny.
Sygnałem do konsultacji mogą być między innymi:
Pojedynczy objaw nie przesądza o diagnozie. Konsultacja może pomóc uporządkować obserwacje i zdecydować, czy potrzebna jest terapia, diagnoza, psychoedukacja albo inna forma pomocy. W sytuacji zagrożenia zdrowia lub życia potrzebna jest pilna pomoc medyczna lub kryzysowa.
Dzieci i nastolatki często pokazują trudności poprzez zachowanie, napięcie, wycofanie lub konflikty. Nie zawsze potrafią nazwać to, co przeżywają, a rodzicowi może być trudno odróżnić etap rozwojowy od problemu wymagającego wsparcia.
Terapia psychologiczna dzieci i młodzieży może wspierać lepsze rozumienie emocji, reakcji, relacji i sposobów radzenia sobie. Sposób pracy jest dopasowywany do wieku, potrzeb i możliwości młodej osoby. Inaczej wygląda rozmowa z nastolatkiem, a inaczej wsparcie młodszego dziecka, które może wyrażać swoje przeżycia także przez zabawę, rysunek lub codzienne sytuacje.
Jedną z powiązanych form pracy dostępnych w centrum jest psychoterapia poznawczo-behawioralna, która koncentruje się na związku między myślami, emocjami i zachowaniem. Dobór podejścia najlepiej omówić ze specjalistą.
Pierwszy kontakt służy spokojnemu omówieniu sytuacji i ustaleniu dalszych kroków. Nie musisz znać przyczyny trudności ani przychodzić z gotowym planem działania.
Podczas rozmowy można przyjrzeć się kilku obszarom:
Udział rodzica zależy od wieku dziecka, rodzaju trudności i ustaleń ze specjalistą. Przy młodszych dzieciach perspektywa opiekuna bywa szczególnie ważna, a przy nastolatkach istotne jest także poczucie bezpieczeństwa i zaufania młodej osoby.
Jeśli chcesz poznać szerszy zakres pomocy, sprawdź naszą ofertę terapii.
Specjalizujemy się w pracy z dziećmi i młodzieżą neuroatypową. Rodzic może obserwować trudności z regulacją emocji, przeciążeniem, koncentracją, komunikacją albo relacjami, ale same obserwacje nie są diagnozą.
Gdy rodzina zastanawia się nad spektrum autyzmu lub ADHD, pomocne bywa omówienie możliwych ścieżek wsparcia. W centrum dostępna jest diagnoza autyzmu oraz diagnoza ADHD.
Po rozpoznaniu ważnym etapem może być także psychoedukacja po diagnozie, która wspiera dziecko, nastolatka i rodzinę w lepszym rozumieniu codziennych potrzeb.
Gdy trudność dotyczy kontaktów z rówieśnikami, komunikacji, współpracy lub rozumienia sytuacji społecznych, można rozważyć TUS dla dzieci. Taka forma wsparcia skupia się na rozwijaniu umiejętności społecznych w dostosowanym środowisku.
Nastolatek może potrzebować doświadczenia, że nie jest sam ze swoimi trudnościami. Terapia grupowa dla młodzieży może wspierać pracę w kontakcie z rówieśnikami, przy zachowaniu wsparcia osoby prowadzącej.
Psychoterapia indywidualna może być dobrym pierwszym kierunkiem, gdy potrzebna jest bezpieczna rozmowa, lepsze zrozumienie emocji i przyjrzenie się relacjom. Ostateczny wybór formy pomocy najlepiej podjąć po konsultacji.
Pierwsze spotkanie nie wymaga idealnie uporządkowanej historii. Wystarczy zebrać najważniejsze obserwacje i przyjść z pytaniami, które są dla Ciebie aktualne.
Przed kontaktem możesz:
Nie musisz znać przyczyny problemu. Możesz zacząć od rozmowy o tym, co Cię martwi i jakie wsparcie byłoby teraz najbezpieczniejsze dla dziecka lub nastolatka.
Jeśli czujesz, że dziecko lub nastolatek potrzebuje wsparcia, a Ty nie wiesz, jaka forma pomocy będzie odpowiednia, skontaktuj się z nami. Pierwszy krok może polegać na spokojnym omówieniu sytuacji, bez presji i bez konieczności posiadania gotowych odpowiedzi.
Wspólnie można przyjrzeć się temu, co dzieje się w codziennym funkcjonowaniu młodej osoby i ustalić możliwy kierunek dalszej pomocy.
Nie. Konsultacja może być pierwszym krokiem także wtedy, gdy nie znasz przyczyny trudności. Przy podejrzeniu ADHD, spektrum autyzmu lub innych trudności rozwojowych specjalista może omówić możliwe dalsze kroki diagnostyczne.
Zakres udziału rodzica zależy od wieku dziecka, rodzaju trudności i ustaleń ze specjalistą. Przy dzieciach perspektywa opiekuna jest zwykle bardzo ważna. Przy nastolatkach istotne jest także zadbanie o poczucie bezpieczeństwa młodej osoby.
Konsultacja jest dobrym krokiem, gdy nastolatek długo pozostaje w napięciu, wycofuje się, ma trudności w relacjach, przeżywa konflikty, gorzej funkcjonuje w szkole albo rodzic widzi zmianę, której nie potrafi wyjaśnić.
